Cynamon
Kategoria: Zioła
Słodkawy aromat kory cynamonowca, towarzyszy ludzkości już od Starożytnego Egiptu, gdzie wierzono w jego magiczne moce.Kora pochodzącego z Cejlonu cynamonowca (Cinnamomum), zawiera liczne gruczołki, w których gromadzone są olejki eteryczne, odpowiedzialne za intensywny, słodkawy aromat i ostry smak tej przyprawy.W Starożytnym Egipcie uważano, że cynamon ma moc magiczną i pochodzi od bogów. Używano go więc do balsamowania zmarłych, mimo iż jego sprowadzanie kosztowało fortunę. Później uznano go za doskonały afrodyzjak.Handlem cynamonem zajmowali się przede wszystkim przedsiębiorczy, arabscy kupcy. Sprowadzali go z dalekich terenów wschodniej Azji, zazdrośnie strzegąc swojego sekretu aż do początków szesnastego wieku. Dopiero wtedy odkrywcy z Portugalii znaleźli na Cejlonie cynamonowe drzewa, co uczyniło z ich ojczyzny wielkiego potentata w handlu tą przyprawą.Dziś używa się cynamonu w dwóch postaciach: sproszkowanej, chętnie dodawanej do wielu potraw i deserów oraz w postaci zwiniętych w rulon fragmentów kory. Ta druga postać często używana jest jako dodatek podczas parzenia kawy – słodki aromat cynamonu doskonale komponuje się z jej gorzkim, mocnym zapachem. Aromatyczne nasiona mają dwa, skrajne oblicza: wspomagającego miłość afrodyzjaku i morderczej trucizny.Podobnie jak goździki, gałka muszkatołowa pochodzi z wysp Moluki w południowo-wschodniej Azji. Znana w Chinach, do Europy dotarła wraz z krzyżowcami w towarzystwie innych przypraw, już wtedy dobrze znanych i cenionych w krajach arabskich. Przez długi czas jedynym dostawcą gałki do krajów europejskich była Holandia, zazdrośnie strzegąca tajemnicy swoich plantacji na dalekich archipelagach. Dopiero w osiemnastym wieku specjalna ekspedycja francuska zdobyła nieuszkodzone nasiona, które stały się początkiem końca holenderskiej hegemonii.Dziś gałka muszkatołowa jest powszechnie i chętnie stosowana do potraw mięsnych, serów, a także jako składnik przyprawy do pierników. Należy jednak uważać na zbyt wysokie dawki. Spożyta w dużych ilościach gałka powoduje konwulsje i mdłości, ma też działanie psychoaktywne, może powodować halucynacje i działać wczesnoporonnie.Jak na ironię, gałkę muszkatołową uważa się także za bardzo skuteczny afrodyzjak oraz używa się jej jako składnika niezwykle pachnących perfum.
Gdzie szukać magnezu?
Kategoria: Witaminy
Bogatym źródłem magnezu są: fasola, groch, soja, koperek i natka pietruszki. Również ryby zawierają magnez. Zwłaszcza pstrąg i łosoś. Poza tym, cenny pierwiastek w mniejszych ilościach można znaleźć w sałacie, rzeżusze, jabłku, pomidorach, czerwonych burakach, marchwi i grzybach. Poziom witamin i magnezu obecny w produktach pochodzenia zwierzęcego jest zależny od tego, czym zwierzęta były karmione. Z kolei o jakości zjadanych pokarmów roślinnych decyduje stan gleby, na której wyrosły. Przyswajanie magnezu w najlepszym przypadku może wynosić 40 procent. Tak niski wskaźnik powodują różne zewnętrzne czynniki: obróbka termiczna, równoczesne pice alkoholu, spożywanie produktów bogatych w węglowodany. Gorzka czekolada i kakao również są źródłem magnezu. Jednak obecność w tych produktach kwasu fitynowego powoduje, że w dużej części magnez się marnuje i nie ulega przyswajaniu przez organizm. Najwartościowsza żywność, która jest bogata w magnez, pochodzi z gospodarstw ekologicznych. Na pełne zaufanie zasługują produkty oznaczone polskimi ekoznakami: EKO, EKLONAD. Zdrowa i ekologiczna żywność bogata w substancje odżywcze, pierwiastki i minerały, to wielkie wyzwanie dla sektora spożywczego współczesnej gospodarki. Wcale nie chodzi o dietę odchudzającą. Nastrój człowieka w dużej mierze zależy od węglowodanów. Muszą to być jednak cukry złożone, czyli zawarte w makaronie, kaszy, pieczywie i ryżu. Dzięki tym specjałom wzrasta poziom glukozy we krwi i ochota na słodycze w najbliższym czasie nie grozi organizmowi. Ważne jest, aby pobudzić organizm do produkcji serotoniny. Jest to hormon szczęścia, po którym dobry nastrój jest gwarantowany. Węglowodany proste zawarte między innymi w białym pieczywie i ciastach nie zapewnią zdrowia i humoru. Dlatego najlepiej zrezygnować z nich. Nie bez znaczenia jest bogactwo owoców i warzyw we właściwym odżywianiu. Jest to codzienny składnik dobrej i zdrowej diety. Dieta bogata w witaminę C dodaje siły i energii, a udział antyoksydantów pomaga w walce z wolnymi rodnikami. Najbardziej znanymi antyoksydantami są beta-karoten, zawarty w marchwi oraz likopen, składnik pomidorów. Nie należy odkładać nic na później. Badania dowodzą, że to tylko zniechęca do działania. Decyzje o wyborze zdrowej diety trzeba podjąć jak najszybciej.
Składniki pochodzące z ziół
Kategoria: Zioła
Skład chemiczny różnych ziół Składniki chemiczne które pochodzą z ziół coraz częściej wykorzystywane są w produkcji kosmetyków. Przy produkcji kosmetyków wykorzystuje się różne części ziół a mianowicie korzenie, łodygi, liście, kwiaty, nasiona. Ponieważ komórki niektórych ziół mają budowę podobną do budowy ludzkiej skóry bez problemu w nią wnikają i pobudzają różne reakcje. W ziołach jest również mnóstwo witamin, makroelementów i mikroelementów, związki śluzowe, związki saponinowe, kwasy organiczne, kwas krzemowy i kwas salicylowy, glikozyty, olejki eteryczne, związki garbnikowe i związki flawonowe, hormony roślinne. Różne zioła stosowane są w różnych przypadłościach. Na przykład w momencie gdy dopadnie nas suchy kaszel warto sięgnąć po preparaty zawierające związki śluzowe gdyż mają one właściwości nie tylko przeciwzapalne a na dodatek nawilżające, osłaniające i zmiękczające. Związki śluzowe zapobiegają również nadmiernemu parowaniu wody ze skóry oraz łagodzą jej podrażnienia. Do ziół bogatych w te związki można zaliczyć babkę zwyczajną, dziewannę, siemię lniane, prawoślaz oraz lipę. Zastosowanie ziół przez kobiety Zioła w życiu kobiety mogą bardzo dużo zdziałać. Będą pomocne w razie kłopotów z gospodarką hormonalną, w leczeniu niepłodności nie tylko kobiet ale również mężczyzn. Herbata ziołowa przygotowana z ziela skrzypu pomocna jest w przypadku bolesnych miesiączek. Inne zioła pomagają w zredukowaniu napięcia przedmiesiączkowego, łagodzeniu rożnych bólów. Zioła są również środkami odżywczymi dla tkanek i pomagają mu w prawidłowym funkcjonowaniu. Q przypadku napięć przedmiesiączkowych oraz bólu głowy warto zaparzyć sobie herbatę z rumianku lub melisy lekarskiej. W skład niektórych ziół wchodzą saponiny które są odpowiednikiem roślinnym ludzkich hormonów i sa bardzo pomocne w okresie menopauzy u kobiet. Jeśli będzie się zdrowo odżywiać, prowadzić zdrowy tryb życia oraz systematycznie, codziennie pić herbatki z ziół to na pewno uniknie się większości chorób które dręczą współczesne kobiety. Zioła należy zażywać nie tylko w postaci herbat ale również dodawać je do potraw gotowanych, smażonych oraz duszonych, do zup i sałatek. Odpowiednio dobrane zioła to nie tylko wspaniały smak potraw ale również samo zdrowie. Kwas organiczny i krzemowy – występowanie i wykorzystanie Jeśli wyciśnie się owoce lub całe zioła to wtedy otrzymamy kwasy organiczne. Ich głównym zadaniem jest odnowienie kwaśnego odczynu skóry. Kwaśny odczyn skóry jest jednym z elementów układu chroniącego powierzchnie skóry. Zdrowa skóra jest potrzebna aby ochronić organizm przed atakiem bakterii chorobotwórczych. Niektóre kwasy organiczne działają ściągająco i wybielająco na naskórek, wygładzają niewielkie zmarszczki, nawilżają skórę, pomagają w leczenie trądziku młodzieńczego i różowatego, są pomocne w zwalczaniu tak zwanych starczych plam. Najbardziej znane kwasy organiczne to kwas jabłkowy, kwas glikolowi, kwas cytrynowy oraz kwas winogronowy. Kwasy krzemowe występują w kminku, rabarbarze i skrzypie polnym. Kwas krzemowy wpływa na wzmocnienie skóry gdyż pobudza organizm do produkcji elastyny i kolagenu potrzebnych do tego, aby skóra była elastyczna. Kwas krzemowy znalazł swe zastosowanie przy produkcji kremów przeciwko rozstępom skórnym, w preparatach stosowanych w przypadku cellulitu.
Przyprawy
Kategoria: Zioła
Nazywany królową przypraw, od wielu tysięcy lat poruszał ludzkie podniebienia i był obiektem pożądania.Pierwsze wzmianki o kardamonie pochodzą z czasów starożytnych, gdyż był przez Starożytnych Egipcjan używany jako składnik perfum. Później, w greckich szpitalach i na rzymskich bankietach używany był często – jako przyprawa, kosmetyk a także jako cenne lekarstwo.Otrzymuje się go do dziś z nasion kardamonu malabarskiego, występującego dziko na Półwyspie Indyjskim. Jest to jedna z droższych, po szafranie, przypraw używanych w kuchni. Niemniej, jego cena obecnie, jest tylko ułamkiem tego, co płacono w dawniejszych czasach, kiedy zdobycie cennych nasion wiązało się z pełną trudów wyprawą na krańce świata. Szczególnie w okresie wypraw krzyżowych, gdy walczący o Ziemię Świętą krzyżowcy docenili jego smak, popularność i cena kardamonu była bardzo wysoka.Obecnie dodaje się go do ciast i pieczywa, a także stosuje jako dodatek do kawy, wzmagający jej pobudzające działanie. W lecznictwie stosowany jest jako środek pobudzający łaknienie, a przez wytwórców likierów – jako znakomita przyprawa aromatyzująca. Obecnie jedna z najpopularniejszych przypraw, dawniej kupowany był za ogromne pieniądze, płacąc za niego złotem.Zdecydowana większość znajdującego się w obrocie pieprzu, to dojrzałe i wysuszone jagody rośliny zwanej pieprzem czarnym, rosnącej w południowo-zachodnich Indiach. Istnieje jednak wiele innych gatunków z rodziny pieprzowatych (Piperaceae), które są wykorzystywane w mniejszym stopniu (jak pieprz biały), ich liście są przeznaczone do żucia (pieprz betelowy i metystynowy) lub też są hodowane jako rośliny ozdobne (pieprz ozdobny).Dawniej pieprz był jedną z cenniejszych przypraw, stąd też wiele ówczesnych mocarstw budowało swoją potęgę na handlu nim. Tak było ze starożytną Aleksandrią, a później ze średniowieczną Wenecją, Lizboną i Amsterdamem. Pieprz był wówczas tak cenny, że czasem używano go jako waluty, płacąc za jego pomocą żołd czy podatki. Dopiero opłynięcie Afryki i odkrycie drogi morskiej do Indii sprawiło, że ceny gwałtownie spadły.Dziś pieprz jest jedną z tańszych i popularniejszych przypraw, a używa się go do wszelkiego rodzaju potraw: zup, mięs, ryb. Jego ostry smak i łagodny zapach czyni go pożądanym dodatkiem. Najdroższa przyprawa na świecie, była swego czasu używana także do produkcji bardzo kosztownego, żółtego barwnika.Do dziś dnia szafran jest otrzymywany z ręcznie zbieranych znamion kwiatu rośliny Crocus satius (szafran barwierski). Na otrzymanie jednego kilograma tej przyprawy, potrzeba aż stu sześćdziesięciu tysięcy kwiatów – nic więc dziwnego, że w odróżnieniu od innych, znanych przypraw korzennych, szafran niewiele potaniał w ciągu minionych wieków.Był cenniejszy niż złoto już w starożytnej Grecji i Rzymie. Używano go jako przyprawy, wyrabiano z niego barwnik o pełnej, żółtej barwie, a także stosowano jako afrodyzjak. Wysoka cena kusiła wielu do tworzenia podróbek. Ze zmielonej mieszanki kwiatów nagietka, krokosza barwierskiego, karczocha czy granatu uzyskiwano specyfik, który, co prawda, przypominał szafran, ale swemu posiadaczowi mógł przynieść ogromnego pecha. Z odkryciem fałszerstwa wiązała się sroga kara, różna w różnych częściach świata i nie zawsze przybierająca formę kary śmierci, ale jednako odstraszająca.Obecnie szafranu nie sprowadza się z drugiego krańca świata, gdyż powszechnie uprawiany jest on w krajach Śródziemnomorskich.