Zboża
Kategoria: Jedzenie
Wszystkie zboża należą do grupy roślin jednoliściennych.Z botanicznego punktu widzenia, rośliny należące do grupy zbóż są roślinami jednoliściennymi. Oznacza to, że w nasionach zarodek takiej rośliny dysponuje tylko jednym liścieniem, a nie, jak w przypadku dwuliściennych – dwoma. Odmienna jest także budowa wewnętrzna korzenia i łodygi, czego najlepiej rozpoznawalnym przykładem jest brak przyrostu na grubość. Wiąże się to z budową i rozmieszczeniem wiązek drewna i łyka w łodydze, które u jednoliściennych umieszczone są chaotycznie wewnątrz łodygi.U wszystkich roślin zbożowych wyróżniamy następujące fazy wzrostu: kiełkowanie, wschody, krzewienie, strzelanie w źdźbło, kłoszenie, kwitnienie i dojrzewanie. W zależności od gatunku, specyfika każdej z tych faz jest inna, podobne jest jednak ich znaczenie. I tak, od krzewienia zależy, ile powstanie w sumie źdźbeł na danej roślinie, od strzelania w źdźbło zależy jej wysokość, od kłoszenia ilość formujących się w roślinie ziaren. Warto podkreślić, że we wszystkich tych trzech fazach od ilości wody zależy powodzenie, czyli plenność rośliny. Jest to zboże o bardzo dużym znaczeniu dla przemysłu browarniczego oraz o dużym wykorzystaniu pastewnym.Duża różnorodność uprawnych form jęczmienia w dalszym ciągu utrudnia jednoznaczne ustalenie jego systematyki botanicznej. Uważa się, że wszystkie formy uprawne należą do jednego gatunku: jęczmienia zwyczajnego (Hordeum vulgare), który z kolei dzieli się na pięć grup odmianowych (convarietas), pośród których występują liczne formy oplewione oraz nieoplewione. Największe znaczenie gospodarcze posiada jęczmień sześciorzędowy, u którego na jednym pięterku kłosa występują trzy kłoski płodne, tworzące trzy w pełni wykształcone ziarniaki (w odróżnieniu od drugiego w kolejności jęczmienia czterorzędowego, gdzie wszystkie kwiatki są płodne, ale tylko środkowy wykształca prawidłowy ziarniak a dwa pozostałe są wyraźnie mniejsze).Charakterystyczna w budowie anatomicznej jęczmienia jest długa, bardzo wyraźna ość (chociaż zdarzają się formy uprawne bezostne), będąca zakończeniem dolnej plewki, otaczającej nasiono.W uprawie spotyka się tylko formy ozime, różniące się między sobą zawartością białek aleuronowych (jest to zależne zarówno od odmiany, jak i agrotechniki).